Gezoem in de school, geheime briefjes, geheime plekken. In het kunstlokaal is vanaf het moment dat we lootjes hebben getrokken, op maandag 24 november, iedereen en alles in rep en roer. Karton op de grond, alle stiftjes van het lijmpistool al op, nog maar een klein restje ducttape, en waar is de rode verf? Groepjes van twee of drie leerlingen zijn hard in de weer om voor elkaar de mooiste surprises te maken. Ideeën genoeg, want iedereen heeft op zijn lootje niet alleen zijn naam en cadeauwensen gezet, maar ook waar hij of zij van houdt: beyblades of paarden, katten of dungeons en dragons. Ongelooflijk wat er van karton kan worden gemaakt.
Dan is het 5 december, dé dag. Een dag ervoor is Sinterklaas al langs geweest voor de jongste kinderen, met twee pieten en een zak vol cadeautjes en pepernoten. Vandaag zijn we zelf de Sint. Eerst zingen natuurlijk, gezeten in een kring in het souterrain, met in het midden een berg surprises. Daarna mogen de jongste kinderen – sommigen doen dit jaar voor het eerst mee- een surprise kiezen en dan gaat het snel. Een gedicht wordt gelezen – hoe mooi om te horen als iemand die het lezen net onder de knie heeft in opperste concentratie het hele gedicht voorleest- , de surprise bewonderd en de cadeautjes – rats rats- uitgepakt. De volgende alweer.
Een van de allerbeste surprises was voor twee jongens die wel heel erg veel van hun telefoon hielden. Zij kregen een enorme telefoon, met voor ieder een oortje. Hé, daar klonk muziek, zij mochten hun gedicht gaan rappen: Telefoon-telefoon-telefoon, geef dat ding nou hier, heel gewoon…. En zo ging het verder; ze begrepen heel goed waarop ze werden aangesproken en vonden het een goede grap. Later deed een van de twee de rap zelfs nog een keer, zo leuk vond hij hem.
Dus kortom, weer een heel geslaagde surprise-ochtend!
